بیماری پیرونی

تعریف:

بیماری پیرونی (Peyronie) از توسعه یافتن بافت فیبروتیک در داخل آلت تناسلی مرد ایجاد میشود که باعث کج شدن آلت و نعوظ دردناک میگردد.

آلت تناسلی مردانه در اشکل و اندازه های  متفاوت است. داشتن یک نعوظ با انحنای کم شایع است و لزوما دلیلی برای نگرانی نیست. با این حال، در برخی از مردان بیماری پیرونی باعث خم شدن یا درد قابل توجه می شود.

این بیماری می تواند یک انسان را از داشتن رابطه جنسی منع و یا ممکن است ایجاد و یا حفظ نعوظ (اختلال نعوظ)  را دشوار کند. همچنین برای بسیاری از مردان ، بیماری پیرونی باعث استرس و اضطراب میشود.

در درصد کمی از مردان، بیماری پیرونی خود به خود از بین می رود. اما در اغلب موارد ، پایدار باقی می ماند و یا بدتر میشود. اگر انحنای آلت تناسلی به اندازه ای شدید باشد که مانع مقاربت جنسی شود درمان ممکن است لازم باشد.

علایم:

بافت اسکار:این بافت اسکار (پلاک) مرتبط با بیماری پیرونی می تواند در زیر پوست آلت به عنوان توده تخت و یا یک گروه از بافت های سخت احساس شود.

خمیدگی قابل توجه درآلت تناسلی مرد: آلت تناسلی ممکن است به سمت بالا ، رو به پایین یا  به یک طرف خم شود.

مشکلات نعوظ: بیماری پیرونی ممکن است به تردیج باعث مشکلات در ایجاد یا حفظ نعوظ (اختلال نعوظ)شود.

کوتاه شدن آلت تناسلی: آلت تناسلی ممکن است کوتاه تر شود.

درد: ممکن است در آلت تناسلی با یا حتی بدون نعوظ درد وجود داشته باشد انحنای همراه با بیماری پیرونی ممکن است به تدریج بدتر  شود ، با این حال در اکثر مردان ثابت است.در اغلب مردان، درطی یک تا دو سال  درد در هنگام نعوظ بهبود میابد ، اما بافت اسکار و انحنای آلت اغلب باقی می ماند. چه هنگامی پزشک باید مراجعه کنید:اگر درد و یا انحنای آلت تناسلی  در حین  رابطه جنسی و یا باعث اضطراب شما میشودبهتر است زودتر به پزشک خود مراجعه کنید.

علل:

علت بیماری پیرونی کاملا مشخص نیست.گفته می شود بیماری پیرونی به طور کلی از آسیب های مکرر به آلت تناسلی در حالت نعوظ مانند خم شدن الت درحین نزدیکی یا خم کردن ان با دست و یا ضربه یا قشار زیاد در حین نزدیکی  ایجاد میشود. به عنوان مثال، ممکن است آلت تناسلی مرد در هنگام رابطه جنسی، فعالیت های ورزشی و یا در نتیجه یک حادثه آسیب دیده باشد. با این حال، اغلب، مردان تروما خاص به آلت تناسلی را به یاد ندارد. در طول فرایند بهبود، فرم بافت اسکار به شیوه ای آشفته شکل میگیرد، که پس از درمان ممکن است به یک گره که شما می توانید احساس کنید منجر شود. هر طرف از آلت تناسلی مرد شامل یک لوله اسفنج مانند (کاورنوزوم) که شامل عروق خونی کوچک بسیاری است. هر یک از cavernosa در یک غلاف بافت الاستیک به نام غلاف سفید ، که در زمان نعوظ کشیده میشود احاطه شده است. در زمان تحریک جنسی ، جریان خون در این منطقه افزایش مییابد. زمانی که بافت الت با خون پر شد، آلت تناسلی افزایش اندازه پیدا میکند.در این بیماری، زمانی که نعوظ رخ می دهد، منطقه با بافت اسکار کشیده نمیشود و الت خم  می شود  و یا احتمالا دردناک میگردد. در برخی از مردان، بیماری پبرونی به تدریج ایجاد میشود و به نظر نمی رسد با آسیب مرتبط باشد. محققان در حال بررسی هستند که آیا بیماری پیرونی ممکن است ارثی باشدو یا با شرایط بهداشتی خاص مرتبط باشد یا خیر.

عوامل خطر:

آسیب جزئی به آلت تناسلی مرد همیشه به بیماری پیرونی منجر نمی شود. با این حال، عوامل مختلف می تواند به بهبود نا مناسب بیماری و تجمع بافتی اسکار که ممکن است نقش مهمی در بیماری پیرونی بازی کند کمک کنند. این موارد شامل:

  • وراثت: اگر پدر یا برادر شما بیماری پیرونی دارند ، شما در خطر این بیماری هستید.
  • اختلالات بافت پیوندی : مردانی که اختلال بافت همبند دارند در خطر ابتلا به این بیماری هستند.
  • سن: شیوع بیماری پیرونی با سن افزایش می دهد. تغییرات وابسته به سن در بافت ممکن است سبب آن  شود که صدمه به خوبی التیام نیابد.

چند نکته ی قابل توجه:

  • ناتوانی در داشتن رابطه جنسی
  • اشکال در رسیدن و یا حفظ نعوظ (اختلال نعوظ)
  • اضطراب یا استرس در مورد توانایی های جنسی و یا ظاهر آلت تناسلی
  • تنش در رابطه با شریک جنسی
  • مشکل پدر شدن ، به دلیل مقاربت دشوار یا غیر ممکن

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر شما علائم بیماری پیرونی را دارید، بهتر است در همان مراحل اول به دکتر فریدون خیام فر  مراجعه نمایید، زیرا این بیماری به طور عمومی درمانی ندارد ولی دکتر خیام فر با ابداع روش های جدید در زمینه درمان این بیماری کم بسیار در بهبودی شما خواهد داشت و یا در صورتیکه امکان مراجعه ندارید به یک متخصص در اختلالات جنسی مردان (اورولوژیست) مراجعه کنید.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک:

مواردی که شما میتوانید با پزشکتان مطرح کنید:

  • علائم شما، از جمله هر گونه تجربه که ممکن است به این بیماری نامرتبط باشد.
  • اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله استرس های عمده یا تغییرات اخیر زندگی
  • داروهایی که مصرف میکنید
  • تاریخ صدمه به آلت تناسلی
  • سابقه خانوادگی بیماری پیرونی

سوالاتی که از  دکتر خود باید بپرسید:

  • چه تست هایی را باید انجام دهم؟
  • چه درمانی توصیه می کنید؟
  • آیا علائم من بهتر یا بدتر میشوند؟
  • چه انتظاراتی از پزشک خود دارید؟

پزشک احتمال زیاد از شما تعدادی سوال خواهد پرسید؟

  • اولین بار چه زمانی متوجه یک منحنی در آلت تناسلی و یا بافت اسکار در زیر پوست آلت تناسلی شدید ؟
  • ایا انحنای آلت تناسلی در طول زمان بدتر شده است؟
  • آیا شما در طول نعوظ درد دارید، و اگر چنین است، در طول زمان بدتر  یا بهبود یافته است؟
  • آیا شما صدمه به آلت تناسلی خود را به یاد دارید ؟
  • آیا این علائم توانایی  شما را در داشتن رابطه جنسی محدود کرده است ؟

 

تشخیص:

معاینه فیزیکی اغلب برای شناسایی حضور فیبروز در آلت تناسلی و تشخیص بیماری پیرونی کافی است. به ندرت، شرایط دیگر باعث بروز علائم مشابه میشود.

معاینه فیزیکی: پزشک شما آلت تناسلی را هنگامی که نعوظ نیست لمس خواهد کرد تا به تشخیص برسد. او همچنین ممکن است طول آلت تناسلی را اندازه گیری کند.  پزشک  ممکن است از شما بخواهد تا از آلت خود در حالت نعوظ در خانه عکس  بگیرید. این می تواند درجه انحنا، محل بافت اسکار و یا اطلاعات دیگری که ممکن است به شناسایی بهترین روش درمان کمک کند تعیین کند.

دیگر تست ها: پزشک شما ممکن است سونوگرافی یا آزمایش های دیگر به منظور بررسی آلت تناسلی زمان نعوظ درخواست کند. قبل از گرفتن تصاویر آلت تناسلی ،  یک تزریق به آلت تناسلی  خواهید کرد که باعث می شود نعوظ ایجاد شود.

سونوگرافی رایج ترین آزمون مورد استفاده برای اختلالات آلت تناسلی است. آزمون سونوگرافی از امواج صوتی برای تولید تصاویر بافت نرم استفاده میکند. این آزمایشات می تواند حضور بافت اسکار، جریان خون به آلت تناسلی و هر گونه اختلال دیگر نشان می دهند.

درمان:

اگر نشانه های شما شدید باشد و  یا در طول زمان بدتر شود ، پزشک شما ممکن است دارو یا عمل جراحی را توصیه کند.ولی در کلینیک در خیام فر این بیماری به راحتی وبدون جراحی قابل درمان است

دارو

هدف از درمان با دارو شامل کاهش تشکیل پلاک و درد، و همچنین به حداقل رساندن انحنای آلت تناسلی است.

یک دارو توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده  برای درمان بیماری پیرونی مورد  تایید واقع شده است. آن را به نام کلستریدیوم هیستولیتیکوم کلاژناز (Xiaflex) میشناسیم. این دارو برای مردانی که یک توده قابل لمس از پلاک در آلت تناسلی و با حداقل انحنای 30 درجه در طول نعوظ تایید شده است. البته این روش درمانی بسیار پر هزینه میباشد ودر ایران نیز قابل دسترس نیست و از روشهای بکار کرفته شده توسط دکتر خیام فر نیز کم تاثیر تر است.

درمان باافزایش گردش خون و شکستن تجمع کلاژن کار می کند که باعث انحنای آلت تناسلی شده است. این درمان شامل یک سری دستور عمل جهت فیزیوتراپی ، به طور مستقیم و بر روی  توده آلت تناسلی، و همچنین مدل سازی آلت تناسلی همراه با تمرینات مختصر (کشش و صاف کردن آلت تناسلی) میباشد.

در مطالعات بالینی، این درمان کلاژناز انحنا و علایم آزاردهنده را به طور قابل توجهی کاهش می یابد. در مورد عوارض جانبی با پزشک خودصحبت کنید ، چرا که برخی از این عوارض میتوانند جدی باشند.

نمونه هایی از استفاده از داروها برای بیماری پیرونی عبارتند از یک داروی خوراکی به نام پنتوکسی فیلین (Trental)، وراپامیل (تزریق یا ژل موضعی) و اینترفرون (تزریق).که البته در کارازمایی بالینی تاثیر هیچکدام رضایت بخش نیست.

عمل جراحی

اکثر کارشناسان در طول فاز التهابی اولیه بیماری پیرونی عمل جراحی را توصیه نمی کند. اگر بدشکلی آلت تناسلی شما شدید باشد، به خصوص اگر خیلی ازار دهنده باشد، و یا مانع از داشتن رابطه جنسی شود پزشک ممکن است  به شما عمل جراحی را توصیه کند. تا زمانی که افزایش انحنای آلت تناسلی  متوقف شود جراحی معمولا توصیه نمی شود.ولی با بکارگیر روشهای توسیه شده توسط دکتر خیام فر نیاز به جراحی نخواهد بود.

 

چند نکته ی مهم:

بیماری پیرونی می تواند یک منبع از اضطراب زیاد و ایجاد تنش بین شما و شریک جنسی تان باشد. پیشنهادات زیر ممکن است به شما کمک کند با بیماری پیرونی مقابله کنید:

  • به شریک زندگی خود توضیح دهید که  بیماری پیرونی چیست و چگونه توانایی خود را به داشتن رابطه جنسی تاثیر می گذارد.
  • اجازه دهید تا همسرتان احساس شما را در مورد ظاهر آلت تناسلی خود و توانایی خود در داشتن رابطه جنسی بداند.
  • با روان شناس متخصص در روابط خانوادگی و مسائل جنسی مشورت کنید .

 

منبع:   www.mayoclinic.org